เจสัน วอร์ฮีส
หาเขาให้เจอ ผมรู้ว่าเขาอยู่แถวนี้แหล่ะ
เร็วเข้า หามันให้เจอ ผมรู้ว่ามันอยู่ที่นี่
- นั่นไง - ทางขวา
ตรงโน้นไง เห็นอะไรมั้ย
ใช่แล้วอยู่นั่นไง
นั่นไง ใช่เลย
- นี่แหล่ะ ใช่แน่ - เปิดโลงมันออกเถอะ
ดูสิว่าใครเจ๋ง
เย้
เร็วเข้า ขุด ขุดลงไปอีก
เร็วเข้า ขุด เร็วสิ ขุดมัน เร็วเข้า ขุดเร็วขึ้นอีก ขุด
ขุด
เอาดินออก เราจะได้เปิดมันออก อย่างนั้น
เร็วเข้า
- งัดเร็ว - ย้ายมาตรงนี้
แรงๆ อีก เร็วเข้า
- เร็วเข้า เนล - โอเค ออกแล้ว
ไม่นะ..ได้โปรด
อย่า
"อังเกอร์ สถาบันสุขภาพจิต"
ศุกร์ 13 ฝันหวาน ภาค 5
คงมีเด็กใหม่มาน่ะ
ป้ายสุดท้ายแล้ว ทุกคนลงได้
ทอมมี่ เฮ้
ไม่เหรอ ก็ดี นั่งไปแล้วกัน ฉันไม่สนใจหรอก
สบายดีเหรอครับ
ทอมมี่ จาร์วิส ใช่มั้ย สวัสดีจ้ะ ฉันชื่อ แพม โรเบิร์ต
เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการ ดีใจจริงๆ ที่คุณมาที่นี่
หยิบของสิ ฉันจะได้พาไปพบหมอ
เยี่ยม
ขอบคุณค่ะ
ยินดีรับใช้เสมอ คนสวย
เดินทางเป็นยังไงบ้าง
มาสิ ทอมมี่
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
เข้ามา
สวัสดีค่ะ
สวัสดี ทอมมี่ ผมแมทธิว เลทเตอร์ ยินดีต้อนรับสู่ไพน์เฮิร์สท นั่งก่อนสิ
นั่งสิ
ผมจะเล่าให้ฟังเกี่ยวกับไพน์เฮิร์สท...
แล้วจะให้คุณไปที่ห้องพักนะ ฟังดูเป็นไง
ทอมมี่
ฟังดูเป็นไง
ได้
เอาล่ะ เกี่ยวกับไพน์เฮิร์สท...
คุณจะพบว่าเราต่างจากสถาบันของรัฐ
ที่นี่เราไม่มีผู้คุม...
ไม่มีใครบอกว่าคุณต้องทำตัวยังไง
- โดยพื้นฐานล้ว คุณเป็นเจ้านายตัวเอง - มันเป็นระบบที่มีเกียรติ
สิ่งที่คุณจะทำที่นี่นะ ทอมมี่
คือเตรียมตัวเองเพื่อเข้าสู่ สังคมอีกครั้งและก็เริ่มชีวิตใหม่
แพม บอกทางเขาไปที่ห้อง แล้วให้เขาเริ่มเลยดีมั้ย
ได้ค่ะ ตกลงนะ เดินผ่านครัวไป ขึ้นไปชั้นบน...
ประตูแรกทางซ้ายมือนะ เดี๋ยวเจอกัน
คุณคิดว่าไง
- เขาพูดเก่งจริงๆ - เฮ้
คุณก็สังเกตด้วย พวกเขาวินิจฉัยเขาว่าไง
"ชอกช้ำทางจิตรุนแรงตอนอายุ 12"
"ฆ่าฆาตกรโรคจิต อย่างโหดเหี้ยมเพื่อป้องกันตัว"
พวกเขาบำบัดรักษาเขา ทุกอย่างเท่าที่ทำได้แล้ว
...น่าแปลกมากที่ยาทุกอย่าง
ที่พวกเขาให้ไม่มีผลต่อจิตใจของเขาเลย
นายกลัวแมงมุมเหรอ นายกลัวแมงมุมยางเหรอ
กลัวแมงมุมยางผูกสายเหรอ นายนี่ปอดแหกจัง
แถวบ้านฉันนะ นายต้องเรียนรู้ที่จะไม่กลัวอะไร
พวกเขาเรียกฉันว่า เรจจี้จอมซ่า ฉันไม่กลัวแมงมุมหรอก
พูดเล่นน่ะ
อย่า
ไม่ต้องหวงมันนักก็ได้
นายทำเหมือนเป็นคนผลิตมันอย่างนั้น
ก็ใช่นะสิ
เยี่ยมจริง
นายเป็นคนบ้ามาอยู่ใหม่เหรอ
- พวกเขาเรียกเราอย่างนั้นเหรอ - "เรา" เหรอ ฉันไม่เหมือนพวกนายนะ
ฉันแค่มาเที่ยว ปู่ฉันทำงานที่นี่
ต้องไปแล้ว แล้วเจอกันนะ เกิดเรื่องแล้ว
โจอี้ เร็วเข้า เร็ว พระเจ้าช่วย
เฮ้ พวกคุณ โจอี้ เร็วเข้า
หยุดนะ ปู่ อย่าสิ
อยู่ตรงนั้นแหล่ะ
- เฮ้ แมทท์ เป็นยังไงบ้าง - สบายดี มีเรื่องอะไร
ก็อย่างที่เราคุยกันนั่นแหล่ะ
คนแถวนี้บางคน ไม่พอใจศูนย์ของคุณนี่
ผมนับถือสิ่งที่คุณพยายามทำจริงๆ นะ แมทท์
แต่เราเจอเด็กของคุณ 2 คน ในที่ของฮับบาร์ดอีกแล้ว
- ผู้ช่วย - ครับ
- ให้พวกเขาลงมา - ครับผม
ทุกคนลงมา
หยุดทะเล้นได้แล้ว ไปเข้าแถว
- ครับผม - เร็วเข้า ไอ้จอมซ่า
เราเจอพวกเขาในไร่ของฮับบาร์ด
ทำตัวบ้าๆ บอๆ สุดเหวี่ยง แมทท์
ครั้งนี้เราโชคดี เพราะ เอ็ทเธล ไม่เห็นพวกเขา
ผมจะจัดการให้ครับ นายอำเภอ
- ฉันจะพูดเอง แกเงียบไว้ - อรุณสวัสดิ์ เอ็ทเธล
- วันนี้สวยจังนะครับ - สวยบ้าบออะไร
นายอำเภอ คุณฟังฉันให้ดีนะ
ฉันต้องการให้ปิดโรงพยาบาลบ้านี่ซะ
ได้ยินมั้ย เด็กพวกนี้ ได้แต่สร้างความเดือดร้อน
พวกเขาไม่เคารพสถานที่ของคนอื่น บ้าบอกันทั้งนั้น
- บอกเขาไปเลย แม่ - เอ็ทเธล เด็กพวกนี้ไม่ได้ทำอะไร...
คิดว่าฉันไม่รู้รึไงว่าไอ้วิตถาร สองคนนั่นทำอะไรในไร่ของฉัน
- พูดให้สะใจไปเลย แม่ - หุบปากเหม็นของแกจะได้มั้ย
ฉันจะบอกพวกเธอทุกคนนะ
จำคำพูดฉันไว้ ไอ้บ้าคนต่อไปที่เข้าใกล้ไร่ฉัน
...ฉันจะยิงให้สมองกระจุย ได้ยินมั้ย
อย่าเข้ามาใกล้ฉัน นายอำเภอ ฉันเตือนคุณแล้ว
ฉันพกระเบิดมาด้วย สาบานได้
ถ้าก้าวเข้าหาฉันก้าวเดียว ฉันจะระเบิดทุกคนที่นี่
ติดเครื่องได้แล้ว จูเนียร์ แค่นั้นแหล่ะ นี่ถือเป็นคำขาดนะ
เอาล่ะ ทุกคน ไปกันได้แล้ว งานเลี้ยงเลิกแล้ว
กลับเข้าข้างในกันได้
เธอน่ะร้ายกาจสุดๆ เลย ว่ามั้ย
จริงๆ นะ แมทท์ พยายามอย่าให้ เด็กของคุณไปแถวไร่ของเธอ
- ได้ครับ - อ้อ อีกเรื่อง...
วันนี้เด็กจาร์วิสมาถึงแล้วนี่
- เขามาถึงได้สักพักแล้วแหล่ะ - แล้วไง
- แล้วไงอะไร - เขาเป็นยังไง
เขาก็เหมือนเด็กคนอื่นๆ เจอเรื่องร้ายๆ มาเยอะมาก
- ใช่ ขอให้โชคดีกับเขานะ - ขอบคุณมาก นายอำเภอ
-สวัสดี สาวๆ -สวัสดี โจอี้
- สวัสดี ไวโอเล็ต - อืมห์
- ไฮ - เย้
- ทำอะไรอยู่เหรอ - ตากผ้านะ โจอี้
ให้ช่วยมั้ย ผมตากผ้าเก่งนะ
แมทท์ไม่เคยให้ผมทำเลย
นี่ เราต้องตากผ้านี่ให้เสร็จนะ
ผมก็มาช่วยคุณอยู่นี่ไง
คุณไว้ใจผมได้นะ ร็อบ คุณด้วย ไว
กินช็อคโกแลตมั้ย เอ้านี่ เอามั้ย
- ผมให้ครึ่งหนึ่ง - ไปให้พ้นเลย
ให้ผมช่วยคุณเถอะ ไม่มีปัญหาหรอก...
- โจ้อี้ นายไปให้พ้นได้มั้ย - ไอ้ทุเรศ
ขอโทษที ผมซักผ้าสะอาดนะ
ถ้าคุณรู้สึกอย่างนั้น ก็ลืมได้เลย
ผมจะไปช่วยคนอื่นแทน แล้วเจอกัน
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ถ้าคุณเปลี่ยนใจ ผมจะอยู่แถวนี้นะ...
- โจอี้ - โจอี้
ให้ตายสิ งี่เง่าจริงๆ
ดูผ้าปูที่นอนนี่สิ ฉันไม่ซักมันหรอกนะ เธอซักมันเองเถอะ
- สวัสดี วิค - ไปให้พ้น
อย่าพูดแบบนี้สิ ให้ฉันช่วยนายผ่าฟืนนะ
และฉันก็มีช็อคโกแลต ตั้งสองอันแน่ะ เห็นมั้ย
- อย่าบอกพวกสาวๆ นะ - งี่เง่าจริงๆ
รู้มั้ย วิค ก่อนฉันจะมาที่นี่ ฉันไม่เคยมีอะไรทำเลย
เพราะฉันเป็นเด็กกำพร้าและก็ทุกอย่าง
คนชอบพูดแหย่ฉันว่า...
ได้แต่ทำตัวนั่งเหมือนหมูไปวันๆ
แต่ที่นี่มันต่างกัน ฉันช่วยคนอื่นได้ และก็ทำอะไรได้หลายอย่าง
รู้อะไรมั้ย ฉันชอบที่นี่มากเลย
ฉันเกลียดมัน
พูดตามตรงนะ ฉันไม่เคยผ่าฟืนมาก่อน
แต่ดูมันน่าสนุกมากเลย
อย่ามายุ่งกับฉัน
เอ้านี่ วิค กินหน่อยมั้ย
ฉันจะวางไว้ตรงนี้นะ...
นายค่อยกินมันทีหลังก็ได้
ถ้านายรู้สึกอย่างนั้นละก็นะ วิค ลืมมันได้เลย
แต่ฉันว่านายบ้าไปแล้วล่ะ
เรามีคดีฆาตกรรม ดูซิว่าได้เรื่องอะไรเกี่ยวกับ ฟาเดน บ้าง
วิคเตอร์ เจ ฟาเดน เอฟ เอ ดี อี เอ็น ขอบคุณมาก
- ชูวว์ โอเค - อะไร
เราควรแจ้งใครรึเปล่า
เท่าที่ผมรู้ ไม่มีญาติที่เราติดต่อได้เลย
แม่เขาตายตอนคลอดเขา
ผมไม่รู้เกี่ยวกับพ่อของเขา คงหนีไปที่ไหนสักแห่ง
เขาย้ายจากบ้านหนึ่ง ไปอีกบ้านหนึ่ง จนมาที่นี่
- เขาเป็นคนดี - ผมรู้ แมทท์
เรามาทำไมที่นี่เนี่ย
โอ พระเจ้า
เละเป็นหมูสับเลย
สาวเอ๊าะๆ ทั้งนั้น
เร็วเข้า รอย ลงมือได้แล้ว
พีท นี่มันไร้สาระสิ้นดี มันเฮงซวยสุดๆ
ซ่อมมันซะ ไอ้งั่งพวกนั้นไม่รอเราทั้งคืนหรอก
โธ่เว้ย เละเทะอะไรอย่างนี้ว่ะ
ไม่มีทาง ฉันไม่ทำมันหรอก
นายวุ่นวายอยู่กับมันอยู่ตลอด...
ฉะนั้นนายมาซ่อมเองเถอะ
เข้าใจมั้ย
พีท
- แกนี่งี่เง่าจริงๆ - เป็นอะไรไปวะ วินนี่
นายกลัวความมืดเหรอ
หรือกลัวที่มีคนถูกฆ่าตาย ที่ ร.พ. บ้านั่น ใช่มั้ย
เท่าที่ฉันรู้นะ ไอ้บ้าพวกนั้นน่าจะ...
ถูกฆ่าทิ้งทีละคน ลองติดเครื่องได้ยัง
ให้ตายสิ นายทำอะไรไม่เป็นเลยรึไง เลิกทำห่วยแตกได้แล้วน่า
พอฉันกลับมานายต้องทำเสร็จแล้วนะ ฉันจะไปเดินเล่นหน่อย
- เดินเล่นบ้าบออะไรว่ะ - ซ่อมมันซะ เพื่อน ฉันพูดจริงๆ นะ
ไอ้งั่งเอ๊ย
โธ่ ไอ้กระต่ายบ้า
นายทำอะไรของนาย ไอ้งั่ง
พอได้แล้ว หยุดเถอะ
หยุดซะทีได้มั้ย
พีท
เอาละ ถ้านายซ่อมไม่ได้นายตายแน่
มันสตาร์ทไม่ติด นายทำไม่ได้เรื่องอีกแล้ว
ฉันจะเตะก้นแก จะเตะก้นแก
เร็วเข้าสิ มันสตาร์ทไม่ติด
เร็วสิ ไอ้บ้าเอ๊ย ซ่อมรถสิ
เร็วสิ แกซ่อมไม่ได้อีกแล้ว ไอ้งังเอ๊ย
นายทำอะไรอยู่ว่ะนั่น วินนี่
ว้าว เยี่ยม ได้ไปกันแล้ว ไปกันเถอะ
ตาย
- ตาย - ทอมมี่
ตาย
ทอมมี่
ตาย ตาย
ตาย ตาย ตาย!
ทอมมี่
ตาย
- ทอมมี่! - ตาย
ตาย
ตาย ตาย ตาย!
เอ้านี่
- ปู่ฮะ - อะไรเหรอ
พรุ่งนี้ผมไปหาพี่ผมได้มั้ย
ดูก่อนแล้วกัน แกก็รู้ว่าปู่รู้สึกยังไง
- แต่ปู่ฮะ... - ปู่บอกว่าดูก่อน เร็จจี้
เฮ้
มานี่มา เร็จจี้จอมซ่า
ช่วยผมหน่อยนะ อย่าจูบผมเวลามีคนอื่นอยู่ด้วยได้มั้ย
โอเค ได้เลย ไปบอกทุกคนไป ว่าอาหารเช้าพร้อมแล้ว
โย้ อาหารเช้า มากินกันได้แล้ว
แบบนั้นปู่ตะโกนเองก็ได้
เออ... ผมคิดโจอี้
ฉันก็เหมือนกัน
หวังว่าวิคเตอร์คงถูกลงโทษนะ
- อรุณสวัสดิ์ ทุกคน - อรุณสวัสดิ์
- ไวโอเล็ต เธอวางจานหลายที่เกินไป - อะไรนะ
ฉันบอกว่า เธอวางจานหลายที่เกินไป
- ไม่นะ - เธอวางเยอะเกิน
เช้านี้วิคเตอร์กับโจอี้จะไม่อยู่ที่นี่ ไวโอเล็ต
และก็เช้าวันอื่นๆ ด้วย
- เร็จจี้ - โอ พระเจ้า ขอโทษค่ะ
คุณจะวางจานให้คนตายไม่ได้
- ก็ฉันขอโทษแล้วไง - เกิดอะไรขึ้นกันนี่
ฟังนะ ผมรู้ว่าทุกคนรู้สึกยังไง
เรื่องนี้มันไม่ง่ายเลย... สำหรับเราทุกคน
ฉะนั้น เรากินอาหารเช้ากันเถอะ
ขอโทษนะ ไวโอเล็ต
- เอ็ดดี้ อยู่ไหน - เขาอยู่ข้างบน
ทอมมี่ ไปบอกเอ็ดดี้ให้ลงมาข้างล่างหน่อยได้มั้ย
ทอมมี่ รังเกียจมั้ย
ครับ ได้ครับ
ไอ้งั่ง
ใจเย็นไว้ พวก เป็นอะไรไป ไม่มีอารมณ์ขันรึไง
แกล้งกันแค่นี้ไม่ได้เหรอ
ไม่เป็นไร ทอมมี่ มันจะไม่เป็นไรนะ
ใจเย็นไว้ นายจะไม่เป็นไรนะ
ฉันจะสับแกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเลยละ เพื่อน
เหมือนที่เขาสับไอ้หมูอ้วน ที่โรงพยาบาลบ้านั่น
เอ้-เย้
ไอ้อ้วนงี่เง่า กินอาหารของแกไป
ฉันทำสตูอร่อยที่สุดในโลกไม่ใช่เหรอ
สตูอร่อยที่สุดในโลกเลยครับ
ไอ้หมาป่าโคโยตี้บ้านั่น มาไล่กัดไก่ของฉันอีกแล้ว
ฉันจะทำให้ไอ้สารเลวนั่นรู้ฤทธิ์ฉัน จูเนียร์
ให้ตายสิ แกเป็นใครและต้องการอะไร
ผมอยากทำงานแลกอาหารสักมื้อน่ะ
- เหรอ แล้วคุณทำอะไรเป็น - อะไรก็ได้ที่คุณให้ทำ
โอเค เก็บขี้ไก่ในเล้านั่นให้หมด...
แล้วก็เอาไปทิ้งข้างหลังเพิง
เสร็จแล้วมาที่นี่ ฉันจะให้กินอาหาร
ครับ
หมอนั่นหน้าตาอุบาทว์ซะไม่มี
- หน้าตาอุบบาทว์ครับ แม่ - หุบปากซะได้มั้ย
ตัวแกเองก็ไม่ได้น่าดูเลย รู้มั้ย
ผมเองก็ไม่ได้น่าดูเลย ผมรู้
ผมต้องการให้ค้นหาบริเวณนี้ให้ทั่ว
เจออะไรเอากลับมาให้หมด
ครับผม
เกิดอะไรขึ้นที่นี่กันแน่
คุณพูดกับผมเหรอ นายอำเภอ
ผมคิดว่าคุณพูดกับผมนะ
เปล่า รอย ไม่เป็นไร ไปเลย เอาศพพวกเขาไปได้แล้ว
ดูเหมือนจะมีคนบ้าเพ่นพ่านอยู่นะ นายอำเภอ
ลาน่า เฮ้ ลาน่า
เสียใจด้วย เราปิดแล้ว
ไม่เป็นไร แค่อยากซื้อกลับบ้านน่ะ
งั้นเหรอ จะรับไรดีล่ะ
ผมอยากได้ลาน่าล้วนๆ ที่นึง
ใครต้องการเธอเหรอ
หนุ่มทะนงแห่งสถาบันสุขภาพจิตอังเกอร์ไง
ผู้ที่ทิ้งกระโถนฉี่ใบสุดท้ายแล้ว และก็อยากปาร์ตี้ขนาดหนัก
ไสก้นของเธอออกไปจากที่นี่เลย
ลาน่า...ไม่รู้สิ ต้องถามเธอก่อนนะ
เฮ้ ลาน่า ต้องการบิลลี่รึเปล่า แน่ใจเหรอ
เธอบอกเธอก็ต้องการคุณ
แต่คุณจะต้องรอเธอจนกว่าเธอจะเสร็จนะ
ยาฮู
เอาล่ะ ฉันจะไปปาร์ตี้
ได้เวลาโชว์ตัวแล้ว
อย่างนั้น
เยี่ยม ทั้งหมดอยู่นี่เรียบร้อย
เอาละ แกอยู่ตรงนั้นนะ
นั่นอย่างที่หมอสั่งเลย
ยาป้องกันนิดหน่อย
พยากรณ์อากาศคือ...บนเขามีเมฆปกคลุม
อากาศแจ่มใสในหุบเขา และปุยหิมะก็ฟุ้งขึ้นจมูก
อืม
บิลลี่
เธอนี่สวยจังเลย
เฮ้ ลาน่า
เธอทำบ้าอะไรอยู่น่ะ
เฮ้
ให้ตายสิ เร็วๆ หน่อยได้มั้ย
ลาน่า
เฮ้ เฮ้!
เจ้าเหมียวบ้า เจ้าเหมียวนิสัยไม่ดี
ฉันไม่ชอบแกแล้วล่ะ
ฉันเลี้ยงแก แต่แกกลับมาทำฉันตกใจแบบนั้น
ไปได้แล้ว เจ้าเหมียว
ขอโทษที
บิลลี่
บิลลี่ คุณทำอะไรน่ะ มันหนาวนะ
น่ารักจริงๆ ฉันชอบ ทุกอย่างเลย
แบบนี้คุณจะสิ้นเปลืองเงินเยอะเลยนะ
เอาล่ะ นั่นมีความหมายกับฉันมากขึ้น
โอ
อืมห์ อร่อยจัง
พระเจ้าช่วย บิลลี่ บิลลี่
ถึงคุณต้องจับแม่คุณเข้าคุกผมก็ไม่สนใจ
จับไอ้โรคจิตที่รับผิดชอบ การตายพวกนี้มาให้ได้
ให้ตายสิ ทัคเกอร์ เกิดอะไรขึ้นกันนี่
นี่มันเมืองเล็กๆ เองนะ
และเมืองเล็กๆ ก็น่าจะต้องปลอดภัยสิ
ผมรู้ว่าเป็นใคร
- อะไรนะ - ผมบอกว่าผมรู้ว่าเป็นใคร
- งั้นใคร - เจสัน วอร์ฮีส์
เจสัน วอร์ฮีส์ เหรอ
คุณมันบ้าไปแล้ว หรือว่าตากแดดนานเกินไป
เจสัน วอร์ฮีส์ ตายแล้ว
ศพของเขาถูกเผาไปแล้ว เขาเหลือแต่เถ้าถ่านทั้งนั้น
คุณรู้แน่เหรอ ท่านนายกเทศมนตรี
คุณเห็นเขาถูกเผาเหรอ
- เจสัน วอร์ฮีส์ - ครับ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
นี่ นี่ไงเจสัน วอร์ฮีส์ของคุณ นี่ไง นี่
เออ...
คุณกำลังจะซวยแล้ว ทัคเกอร์ เข้าใจมั้ย
ไปจับตัวผู้ต้องสงสัยเป็นๆ มาให้ผม
- คนทุเรศ ทำฉันตกใจหมดเลย - คุณชอบนี่
- เอาอีกมั้ย - เท็ดดี้ เราทำไม่ได้
- แมทท์ฆ่าเราแน่เลย - ช่างหัวเขาปะไร
- เดี๋ยวโดนอัด - มาเลย อัดผมสิ
มาสิ ทีน่า
มาสิ มาเร็ว
มาสิ
ระวังดิน ระวังดิน
- อะไรนะ - เดี๋ยวก่อน
สำหรับโอกาสนี้โดยเฉพาะ
- ผมจะไปล้างตัวนะ - โอเคจ้ะ ที่รัก
- รีบกลับมานะ - กำลังรีบแล้วเนี่ย
ผมมาแล้ว
นี่อะไร หลับเหรอ
เราไปกันได้แล้ว
เดี๋ยวก่อนเร็จจี้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้
ผมไม่เข้าใจเลย
เร็จจี้ ปู่ต้องการให้แกเป็นเด็กดีกับแพม
- เธอช่วยเราเยอะเลยนะ - ถ้าเธอมาที่นี่นะ
อย่าไปก่อเรื่องกับดีมอนนะ
เอาละ แพม เร็วเข้าสิ
พอทีน่ากับเอ็ดดี้หิว ก็จะมาเองแหล่ะ
...เลิกกังวลได้แล้ว
ผมไม่ได้กังวลแล้ว แค่โกรธน่ะ
ไม่เอาน่า
พาทอมมี่ไปกับคุณสิ
ไปจากที่นี่สักพัก อาจเป็นผลดีกับเขาก็ได้
ค่ะ ก็ดีเหมือนกัน
ทอมมี่ แพมจะพาเร็จจี้ไปหาพี่ชายเขาคืนนี้
- ทำไมนายไม่ไปด้วยล่ะ - ใช่ เยี่ยมเลย ไปกันเถอะ
ไปดูซิว่าคุณทำอะไรได้บ้าง
โอเค
ทอมมี่
ไปเถอะ มันต้องสนุกแน่
โอเค
ดี
- มาสิ - ไม่ ผมจะรอที่นี่
- มาเถอะน่า - ผมอยู่ที่นี่ก็ได้
โย้ ดีมอน
นั่นหมาป่าตัวร้ายเหรอ
ใช่ ฉันเอง เปิดประตูเร็ว
- นั่นแกเหรอ จอมซ่า - เปิดประตู
พระเจ้าช่วย เข้ามาเร็วไอ้น้อง
พระเจ้า ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอแก บ้าเอ๊ย แกดูดีจัง
ฉันรู้ ฉันรู้
พระเจ้า ดูนี่สิ กินอาหารเย็นมารึยัง
นี่ กินขนมปังยัดเนื้อสิ
ว้าว นายได้แหวนพวกนั้นมาจากไหน
ถ้าแกรอดชีวิตอยู่ได้นานเหมือนพี่แก แกจะได้อะไรๆ หลายอย่าง
สวยปิ๊งจริงๆ ได้มาจากไหนน่ะ
เฮ้ ใจเย็น ไอ้น้อง
ทักทายแอนนิต้าสิ เธอเป็นแฟนฉัน
สวัสดีครับ คนสวย
สวัสดี น้องชาย
ฉันอยากให้นายรู้จักใครบางคน
เฮ้ แพม มานี่สิ ที่รัก มานี่
- นี่เพื่อนของฉัน ชื่อแพม - หวัดดี
เธอเป็นแฟนฉันเอง
เป็นไง แพม
- แพม คุณหิวมั้ย - โอ ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ
กินทาโก้สักชิ้นมั้ย ไข่ม้วน หรือพิซซ่าสักชิ้นดี
- ไม่ค่ะ - เนยแข็ง กับไส้กรอก
แล้วแกล่ะ ไอ้น้อง เอาไรดี
เบียร์มั้ย
- ไปไกลๆ เลย - เฮ้
ฉันจะบอกให้ แกสวมแหวนนี่ไว้สิ
ว้าว
นี่ แจ่มจริงๆ
ไม่มีอะไรดีเกินไปสำหรับน้องฉันหรอก
จะให้นี่ฉันด้วยรึเปล่า
ฉันแกล้งนายได้ใช่มั้ย นายกลัวมากเลย ใช่มั้ย
นายโง่หรือว่าอะไรเนี่ย
แกมันไอ้บ้าจากโรงพยาบาลบ้านั่นนี่
แม่ฉันจะต้องสับแกเป็นชิ้นๆ แน่ เพื่อน!
ได้ยินมั้ย ฉันถามว่าได้ยินมั้ย
ฉันถามว่าได้ยินมั้ย
ไอ้งั่งเอ๊ย ไอ้บ้า
ทอมมี่
เร็จจี้ เราต้องไปกันแล้ว
- โอเค ไอ้น้อง ดูแลตัวเองด้วยนะ - ขอบใจมากสำหรับอาหารเย็น
- ไม่เป็นไร - ดูแลตัวเองด้วยนะ
- เฮ้ อย่าซ่านักนะ จอมซ่า - ได้เลย
- รู้มั้ย ผมคิดถึงเขาแล้ว - ใช่ เขาน่ารักมากเลย
- สักปื้ดมั้ย - มาสิ
เป็นอะไรเหรอ
- ไม่เป็นไรใช่มั้ย - ขนมปังยัดเนื้อบ้านั่นนะสิ
คุณจะไม่เป็นไรใช่มั้ย
นั่นใครน่ะ
หยุดนะ
คุณจะต้องเจอดีแน่ ตัวแสบ
ใจเย็นน่า ดีมอน อึเสร็จแล้วคุณจะรู้สึกดีขึ้นเยอะ
ผมจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อออกไปจากส้วมนี่ มันเหม็นสุดๆ เลย
ระวังงูนะ เดี๋ยวมันจะเลื้อยขึ้นมา...
...กันก้นคุณ
แอนนิต้า เฮ้ ที่รัก เป็นอะไรไป
เฮ้
โอเค บอกแล้วไง ว่ามันไม่ตลก
คราวนี้เจอดีแน่ ยัยตัวแสบ
แอนนิต้า
แมทท์ไปแล้ว จอร์จด้วย
- แน่ใจเหรอ - ผมหาดูทุกที่แล้ว
ทีน่ากับเอ็ดดี้ก็ยังไม่กลับมา
- พวกเขาอยู่ไหน - ไม่เป็นไร ใจเย็นไว้ เจ้ค
ค่อยๆ คุยเรื่องนี้กัน แมทท์บอกว่าเขาจะไปไหน
- เขาไม่ได้บอก - เขาบอกนะ
เขาไปหาทีน่ากับเอ็ดดี้น่ะ
ทอมมี่อยู่ไหน เขาไปกับคุณไม่ใช่เหรอ
- แล้วปู่ผมอยู่ไหนล่ะ - ฉันก็ไม่รู้ เร็จจี้
ทุกคนเข้าไปอยู่ข้างในนะ ฉันจะไปตามหาทุกคนเอง
- เจ้ค ฉันจะให้คุณรับผิดชอบนะ - ครับ
ส่วนเธอ จอมซ่า เธอจะต้องหลับแล้ว...
ตอนที่ฉันกลับมา เข้าใจมั้ย
ไม่มีปัญหาครับ
โอเค
แม่กำลังทำอาหารเย็นให้แก จูเนียร์ ได้ยินรึเปล่า
เขาซ้อมผม แม่ พวกเขาซ้อมผม
ฉันกำลังทำอาหารเย็นให้แก
พวกมันทำร้ายผม แม่ แม่ฆ่าพวกมันซะ ได้มั้ย
สับพวกมันให้ตาย ได้ยินมั้ย
ได้ยินมั้ย ลงมาจากไอ้รถบ้านั่นซะ...
แล้วเข้ามากินสตูของแม่
ได้เวลาแล้วนะ ไอ้เด็กบ้า
แม่รู้ ว่าแกปฏิเสธสตูของแม่ไม่ได้หรอก
ได้ยินแม่มั้ย จูเนียร์ พูดสิ เป็นใบ้ไปแล้วรึไง
ที่นี่เงียบเหงามากเลย
เหมือนในโลกนี้มีแต่เราสองคนเท่านั้น
อาจเป็นอย่างนั้นก็ได้
บางทีพอเรากลับไป ทุกคนอาจหายไปหมดแล้วก็ได้
ฉันอยากให้เป็นอย่างนั้น คุณล่ะ
โรบิน
เราอยู่ที่นี่มากัน 8 เดือนแล้ว ใช่มั้ย
อืมห์
นั่นนานพอที่เราจะคุ้นเคย กับใครสักคน ว่ามั้ย
- เจ้ค ขอร้อง - ก็ได้ ก็ได้
เราไปที่ไหนก็ได้ที่เราอยากไป
และก็อยู่ในบ้านหลังใหญ่ที่สุดในโลก
ฉันอยากอยู่บ้านหลังเล็กๆ
ที่ใหญ่พอสำหรับเราสองคน
เพียงแต่ว่าอาจมีมากกว่าสองคน
ผมชอบคุณ โรบิน
- มากด้วย - ฉันก็ชอบคุณ เจ้ค
จริงเหรอ มากมั้ย
คุณพูดถึงเรื่องอะไร เจ้ค
เออ...
ผมอยากอยู่กับคุณ
ผมอยากอยู่กับคุณจริงๆ
ผมอยากร่วมรักกับคุณ
- ฉันไม่... - ผมไม่ได้ตั้งใจ
ผมไม่ได้ตั้งใจ
ผมบอกว่าผมไม่ได้ตั้งใจ
ไว
ไว ผมอยากคุยกับคุณ
- ผมอยากคุยกับคุณ - ไว้ค่อยคุยทีหลังได้มั้ย
ไม่ได้
เร็จจี้ เร็จจี้ เร็วเข้า เร็จจี้ ตื่น
ได้เวลานอนแล้ว
เร็จจี้ ตื่นเร็ว เร็จจี้
โอเค ตามใจ
เจ้ค ฉันขอโทษ
รู้มั้ย โรบิน บางครั้งเธอก็โง่จริงๆ
พวกบ้านั่นมีแผนอะไรอีกเนี่ย
ทอมมี่ กลับมาแล้วเหรอ ทอมมี่ นายอยู่ในนี้เหรอ
โย้ ทอมมี่
มีอะไรเหรอ เรจจี้ นี่แพมนะ เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น
- นี่ฉันเองนะ มีอะไร เป็นอะไร - ในห้องของทอมมี่
เอาละ อยู่นี่นะ ใจเย็นไว้ เดี๋ยวฉันมา
ไปเร็ว
ลุกขึ้น
บ้าเอ๊ย
วิ่ง เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ช่วยเราด้วย
เรจจี้ เรจจี้
แพม คุณอยู่ไหน
- แพม - เรจจี้
เรจจี้
เรจจี้ เรจจี้
เรจจี้
ไม่ ไม่นะ
ไม่
ไม่เป็นไร เร็จจี้ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
พระเจ้า
เยี่ยม ลุยเลย เยี่ยม
เย้!
ทอมมี่ ทอมมี่
วิ่ง ทอมมี่ วิ่ง
วิ่ง เขาจะฆ่าคุณ
- เจสัน - ฟังฉันสิ
วิ่งไป ทอมมี่ ออกไป
- เจสัน - ออกไป
ฟังฉันสิ ทอมมี่ หนีไป
ได้โปรด ทอมมี่
- ทอมมี่ - นึกสิ
อย่า
- นึกสิ - ตาย
- เจสัน - นึกสิ นึกสิ
- นึกสิ นึกสิ นึก.... - ทอมมี่ ทอมมี่
บนนี้ ทอมมี่ เร็วเข้า บนนี้
เร็วเข้า เร็ว
- ทอมมี่ ได้โปรดเถอะ - เร็ว ทอมมี่ บนนี้
- เร็วเข้า - ขึ้นมา เร็วเข้า
ทอมมี่ เร็วเข้า
เร็วเข้า เร็ว
นายทำได้ เร็วเข้า ทอมมี่
- ทอมมี่ เร็ว - ทอมมี่ เร็วเข้า
จับมือฉันไว้ จับมือฉันไว้
เร็วเข้า
- ดีมาก - อีกขั้นแล้ว ทอมมี่ เร็วเข้า
เร็วเข้า นายทำได้
ไม่
แพม ไม่ ช่วยฉันด้วย
ได้โปรดเถอะ ใครก็ได้ช่วยผมด้วย แพม
ช่วยด้วย
ช่วยด้วย ได้โปรด ช่วยด้วย
เป็นยังไงบ้าง
เป็นเด็กที่เยี่ยมจริงๆ
เราพบนี่บนศพรอย
เด็กที่ถูกขวานจาม ที่กองฟืนเป็นลูกของรอย
ไม่มีใครรู้ว่าทำไมรอยถึงปิดเป็นความลับ ตลอดหลายปีมานี้ แต่เขาก็ปิด
รอยเป็นคนที่เก็บตัวมาก
ไม่ค่อยพูด แม้แต่กับเจ้าหน้าที่แพทย์คนอื่นๆ
ตอนเขาถูกเรียกไปที่ที่เกิดเหตุ...
และเห็นว่าคนที่ถูกสับเป็นชิ้นคือโจอี้ลูกเขา...
โอ พระเจ้า
เราพบนี่ด้วย
ผมคิดว่าเขาใช้เรื่องเจสัน...
เพื่อสวมรอย
ทอมมี่
สวัสดี
พระเจ้าช่วย